شادي نماند و شو ر نماند و هوس نماند

سهل است اين سخن كه مجال نفس نماند

فرياد از آن كنند كه فرياد رس رسد

فرياد را چه سود كه فرياد رس نماند

" كو كو  كجاست قمري مست سرود خان؟"

"جز مشتي استخوان و پر اندر قفس نماند"

اميد در بدر شد از كاروان شوق

جز ناله ي ضعيف ز مسكين جرس نماند

تنها  نه خصم  رهزن ما شد كه دوست هم

چندانكه كه پيش رفتش از او باز پس نماند

رفتند و رفت هر چه فريب و فسانه بود

تا مرگ اين حقيقت بي رحم کس نماند

م امید